تا که بودیم نبودیم کسی

                                    کشت ما را غم بی هم نفسی

 تا که رفتیم همه یار شدند

                                   خفته ایم همه بیدار شدند

 قدر آئینه بدانید چو هست

                                   نه در آن وقت که افتاد و شکست